معرفی و تحلیلکپرورفرآوری زغال سنگ پروده طبس

شرکت فرآوری زغال‌سنگ پروده طبس با نماد کپرور در حلقه میانی زنجیره زغال‌سنگ و فولاد فعالیت می‌کند. فعالیت اصلی شرکت خرید زغال‌سنگ خام کک‌شو و فرآوری و شست‌وشوی آن برای تولید کنسانتره زغال‌سنگ است؛ محصولی واسطه‌ای که در تولید کک متالورژی و در نهایت فولادسازی به روش کوره بلند مورد استفاده قرار می‌گیرد.

کپرور را می‌توان یک شرکت تقریباً تک‌محصولی دانست و بخش عمده درآمد عملیاتی آن از فروش کنسانتره زغال‌سنگ حاصل می‌شود. کارخانه شرکت در ابتدا با ظرفیت ۱۵۰ هزار تن کنسانتره در سال راه‌اندازی شد و ظرفیت پروانه بهره‌برداری آن بعدها به ۲۲۰ هزار تن افزایش یافت. شرکت همچنین از طریق بازفرآوری باطله‌های زغال‌سنگ در فازهای جانبی، بخشی از کنسانتره مورد نیاز خود را استحصال می‌کند.

در پایان خرداد ۱۴۰۵، مجموع دارایی‌های شرکت فرآوری زغال‌سنگ پروده طبس به حدود ۲.۱۱ همت رسیده که نسبت به پایان سال ۱۴۰۴ حدود ۱۷.۶ درصد افزایش یافته است. این رشد تقریباً به‌طور کامل در دارایی‌های جاری اتفاق افتاده و دارایی‌های غیرجاری شرکت تغییر محسوسی نداشته‌اند؛ بنابراین افزایش اندازه ترازنامه کپرور در بهار ۱۴۰۵ عمدتاً ناشی از تغییرات سرمایه در گردش بوده است.

مهم‌ترین تغییر سمت دارایی‌ها، افزایش قابل توجه دریافتنی‌های تجاری و سایر دریافتنی‌ها است. این رقم از حدود ۶۷۶ میلیارد تومان در پایان ۱۴۰۴ به حدود ۱.۱۲ همت در خرداد ۱۴۰۵ رسیده و نزدیک به ۶۳ درصد دارایی‌های جاری شرکت را تشکیل می‌دهد. در مقابل، موجودی مواد و کالا از حدود ۶۷۰ به ۵۳۲ میلیارد تومان کاهش یافته است.

در سمت منابع نیز حقوق صاحبان سهام به حدود ۱.۱۱ همت رسیده که رشد آن عمدتاً ناشی از افزایش سود انباشته بوده است. در مجموع، مهم‌ترین تغییر ترازنامه کپرور در بهار ۱۴۰۵ را می‌توان انتقال بخش بزرگ‌تری از دارایی‌های شرکت به مطالبات دانست؛ موضوعی که کیفیت آن باید در ادامه و با بررسی جریان نقد عملیاتی ارزیابی شود.

سرمایه در گردش خالص کپرور در پایان خرداد ۱۴۰۵ به حدود ۷۷۳ میلیارد تومان رسیده است؛ در حالی که این رقم در پایان ۱۴۰۴ حدود ۵۷۱ میلیارد تومان بود. بنابراین از منظر فاصله دارایی‌های جاری با بدهی‌های جاری، وضعیت شرکت در بهار ۱۴۰۵ بهبود یافته است.

ساختار بدهی کپرور نیز اهمیت زیادی دارد. مجموع بدهی‌های شرکت حدود ۱ همت است که بخش عمده آن را بدهی‌های عملیاتی تشکیل می‌دهد. حدود ۸۲۱ میلیارد تومان از بدهی جاری مربوط به پرداختنی‌های تجاری و سایر پرداختنی‌هاست، در حالی که تسهیلات مالی شرکت تنها حدود ۴۹ میلیارد تومان است و بدهی بلندمدت قابل‌توجهی نیز وجود ندارد. بنابراین بخش مهمی از سرمایه در گردش کپرور از طریق اعتبار تأمین‌کنندگان تأمین می‌شود و فشار ناشی از بدهی بانکی در حال حاضر محدود است.

با این حال، موجودی نقد شرکت تنها حدود ۶۵ میلیارد تومان است. از آنجا که قسمت بزرگی از دارایی‌های جاری به شکل مطالبات نگهداری می‌شود، توان نقدینگی واقعی شرکت تا حد زیادی به سرعت وصول این مطالبات و استمرار اعتبار تأمین‌کنندگان وابسته است.

نسبت جاری کپرور در پایان خرداد ۱۴۰۵ حدود 1.77 برابر بوده که نسبت به 1.65 برابر در پایان ۱۴۰۴ بهبود یافته است. نسبت آنی نیز از 0.88 به حدود 1.20 برابر رسیده است. این ارقام در ظاهر نشان‌دهنده بهبود توان شرکت برای پوشش تعهدات کوتاه‌مدت هستند، هرچند بخش قابل‌توجهی از پشتوانه این نسبت‌ها را مطالبات تشکیل می‌دهد.

نسبت بدهی به دارایی در خرداد ۱۴۰۵ حدود 47.6 درصد و نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام حدود 0.91 برابر بوده است. هر دو نسبت نسبت به پایان سال ۱۴۰۴ اندکی بهبود یافته‌اند، اما همچنان در مقایسه با چند سال قبل در سطوح بالاتری قرار دارند.

در مقابل، نسبت بدهی مالی به حقوق صاحبان سهام تنها حدود 4.4 درصد است که نشان می‌دهد افزایش اهرم مالی کپرور عمدتاً ناشی از بدهی‌های تجاری بوده و نه استقراض بانکی.

کپرور از نظر ساختار درآمد، یک شرکت تقریباً تک‌محصولی است و محصول اصلی آن کنسانتره زغال‌سنگ کک‌شو محسوب می‌شود. بررسی گزارش‌های تولید و فروش و صورت سود و زیان نشان می‌دهد در فصل اول ۱۴۰۵، کل درآمد عملیاتی شرکت از فروش همین محصول حاصل شده است؛ به‌طوری‌که مبلغ فروش کنسانتره و درآمد عملیاتی هر دو برابر با حدود ۱.۰۷ همت بوده‌اند. بنابراین سهم کنسانتره زغال‌سنگ از درآمد عملیاتی شرکت در این دوره عملاً ۱۰۰ درصد بوده است.

فروش کپرور نیز کاملاً در بازار داخلی انجام می‌شود و در دوره‌های مورد بررسی درآمد صادراتی معناداری برای شرکت ثبت نشده است. در نتیجه، ترکیب درآمد کپرور نه از نظر تنوع محصول و نه از نظر بازار داخلی و صادراتی، پیچیدگی بالایی ندارد.

این ساختار از یک سو تحلیل درآمد شرکت را ساده‌تر می‌کند، زیرا تغییرات فروش را می‌توان عمدتاً به دو عامل مقدار فروش و نرخ فروش کنسانتره نسبت داد. از سوی دیگر، تمرکز کامل درآمد بر یک محصول باعث می‌شود عملکرد شرکت به شرایط بازار کنسانتره زغال‌سنگ و سازوکار قیمت‌گذاری آن وابستگی بالایی داشته باشد و تنوع محصولی برای جبران ضعف احتمالی این بازار وجود نداشته باشد.

کپرور در فصل اول ۱۴۰۵ حدود ۶۳.۶ هزار تن کنسانتره زغال‌سنگ تولید کرده است. این مقدار نسبت به بهار ۱۴۰۴ حدود ۲۴.۸ درصد و نسبت به زمستان ۱۴۰۴ حدود ۲۲.۸ درصد افزایش داشته است.

با این حال، بخشی از رشد سالانه تولید ناشی از پایه پایین بهار ۱۴۰۴ است. تولید شرکت در فصل اول سال‌های ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ به‌ترتیب حدود ۷۴.۴ و ۶۹.۴ هزار تن بوده و تولید بهار ۱۴۰۵ همچنان پایین‌تر از این سطوح قرار دارد. بنابراین رشد نزدیک به ۲۵ درصدی نسبت به سال گذشته را نمی‌توان به‌تنهایی نشانه افزایش ساختاری ظرفیت تولید دانست.

نکته مثبت‌تر در عملکرد اخیر کپرور، ثبات تولید در ماه‌های اردیبهشت تا تیر ۱۴۰۵ است. تولید شرکت در این سه ماه به‌ترتیب حدود ۲۴.۰، ۲۴.۱ و ۲۴.۱ هزار تن بوده و عملاً در محدوده ۲۴ هزار تن در ماه تثبیت شده است. تولید چهارماهه نخست ۱۴۰۵ نیز به حدود ۸۷.۶ هزار تن رسیده که نسبت به دوره مشابه سال قبل حدود ۲۲.۱ درصد بیشتر است. بنابراین بهبود تولید صرفاً به یک ماه محدود نبوده و در ماه‌های اخیر تداوم داشته است.

برای ارزیابی ظرفیت واقعی شرکت نیز عملکرد چند سال اخیر معیار مناسب‌تری از ظرفیت اسمی است. کپرور در سال‌های ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ به‌ترتیب حدود ۲۶۵.۶ و ۲۶۵.۹ هزار تن کنسانتره تولید کرده و تولید سال ۱۴۰۴ نیز با وجود افت، حدود ۲۴۷ هزار تن بوده است. این در حالی است که ظرفیت اسمی اعلام‌شده شرکت ۲۲۰ هزار تن در سال است. بنابراین عملکرد واقعی نشان می‌دهد ظرفیت عملی کپرور در سال‌های اخیر بالاتر از ظرفیت اسمی بوده و متوسط تولید سه سال ۱۴۰۲ تا ۱۴۰۴ نیز حدود ۲۵۹.۵ هزار تن در سال بوده است.

بررسی الگوی فصلی سال‌های اخیر نیز نشان می‌دهد تولید معمولاً در فصل‌های دوم و سوم در سطوح بالاتری قرار داشته و فصل چهارم ضعیف‌تر بوده است. با این حال، از داده‌های تولید به‌تنهایی نمی‌توان علت این الگو را مشخص کرد و برای نسبت دادن آن به تعمیرات، محدودیت خوراک یا سایر عوامل عملیاتی به اطلاعات تکمیلی نیاز است.

کپرور در پایان خرداد ۱۴۰۵ حدود ۲۹.۲ هزار تن کنسانتره زغال‌سنگ در موجودی محصولات خود داشته است. این مقدار در پایان سال ۱۴۰۴ حدود ۲۵.۳ هزار تن و در پایان بهار ۱۴۰۴ حدود ۱۷.۵ هزار تن بود؛ بنابراین موجودی مقداری شرکت نسبت به پایان سال گذشته حدود ۱۵.۴ درصد و نسبت به دوره مشابه سال قبل حدود ۶۷.۴ درصد افزایش یافته است.

با این حال، افزایش موجودی بهار ۱۴۰۵ را نمی‌توان به‌تنهایی نشانه ضعف فروش دانست. شرکت در همین فصل ۶۳.۶ هزار تن تولید داشته و طبق یادداشت گردش موجودی، حدود ۵۹.۷ هزار تن محصول از موجودی خارج شده است. در نتیجه بخش عمده تولید فصل به فروش رسیده و موجودی پایان دوره تنها حدود ۳.۹ هزار تن بیشتر از ابتدای فصل بوده است.

موجودی پایان بهار ۱۴۰۵ معادل حدود ۴۹ درصد فروش مقداری فصل است که تقریباً معادل ۴۴ روز فروش محسوب می‌شود. این رقم در پایان سال ۱۴۰۴ حدود ۴۸ روز و در بهار سال گذشته نزدیک به ۳۹ روز بوده است.

بنابراین اگرچه مقدار مطلق موجودی نسبت به سال گذشته افزایش قابل‌توجهی داشته، نسبت موجودی به فروش تغییر بسیار شدیدتری نشان نمی‌دهد. همچنین روزهای موجودی نسبت به فصل چهارم ۱۴۰۴ اندکی کاهش یافته است. این موضوع نشان می‌دهد بخشی از افزایش موجودی را باید در کنار رشد سطح فعالیت، تولید و فروش شرکت تحلیل کرد و نه صرفاً به‌عنوان انباشت محصول.

ارزش موجودی محصول کپرور در پایان خرداد ۱۴۰۵ به حدود ۳۹۵ میلیارد تومان رسیده است؛ در حالی که این رقم در پایان ۱۴۰۴ حدود ۲۳۵ میلیارد تومان و در پایان بهار ۱۴۰۴ حدود ۱۶۰ میلیارد تومان بود. به این ترتیب ارزش موجودی نسبت به پایان سال گذشته حدود ۶۸ درصد و نسبت به سال قبل حدود ۱۴۷ درصد افزایش یافته است.

رشد ارزش موجودی بسیار بیشتر از رشد مقداری آن بوده و دلیل اصلی این تفاوت، افزایش بهای واحد موجودی است. بهای هر تن کنسانتره موجود در پایان خرداد ۱۴۰۵ حدود ۱۳.۵ میلیون تومان بوده که نسبت به پایان ۱۴۰۴ حدود ۴۵.۸ درصد و نسبت به بهار سال قبل حدود ۴۷.۶ درصد افزایش یافته است.

بنابراین افزایش ۶۸ درصدی ارزش موجودی نسبت به پایان سال گذشته را نباید به معنی انباشت ۶۸ درصدی محصول دانست؛ مقدار موجودی تنها ۱۵ درصد افزایش یافته و بخش عمده رشد ارزش آن از افزایش هزینه تولید و بهای واحد موجودی ناشی شده است.

نکته دیگری که در بررسی بهای موجودی اهمیت دارد، افزایش شدید هزینه تولید جاری است. بهای تولید هر تن کنسانتره در بهار ۱۴۰۵ حدود ۱۵.۲ میلیون تومان بوده، در حالی که بهای واحد موجودی ابتدای فصل حدود ۹.۳ میلیون تومان و بهای واحد موجودی پایان فصل حدود ۱۳.۵ میلیون تومان بوده است. بنابراین محصولات تولیدشده در بهار با هزینه‌ای به‌مراتب بالاتر از موجودی ابتدای دوره تولید شده‌اند و ترکیب این دو باعث افزایش بهای واحد موجودی پایان فصل شده است. اثر این موضوع بر بهای تمام‌شده فروش و سود ناخالص را در بخش‌های مربوط به هزینه تولید و سودآوری دقیق‌تر بررسی خواهیم کرد.

کپرور در فصل اول ۱۴۰۵ حدود ۵۸.۵ هزار تن کنسانتره زغال‌سنگ به فروش رسانده است. این مقدار نسبت به بهار ۱۴۰۴ حدود ۴۳.۹ درصد و نسبت به زمستان ۱۴۰۴ حدود ۲۸.۷ درصد افزایش داشته است.

بخشی از رشد سالانه فروش ناشی از پایه پایین بهار ۱۴۰۴ است. فروش شرکت در فصل اول ۱۴۰۲ حدود ۶۵.۸ هزار تن بود، در حالی که در بهار ۱۴۰۴ به حدود ۴۰.۶ هزار تن کاهش یافت. بنابراین رشد نزدیک به ۴۴ درصدی بهار ۱۴۰۵ را بهتر است به‌عنوان بازیابی قابل‌توجه فروش ارزیابی کرد، نه ثبت یک سطح بی‌سابقه.

روند ماهانه نیز نشان می‌دهد مقدار فروش کپرور نوسان بیشتری نسبت به تولید دارد. در چهار ماه نخست ۱۴۰۵، فروش ماهانه بین حدود ۸.۴ تا ۳۰.۸ هزار تن متغیر بوده، در حالی که تولید از اردیبهشت تا تیر تقریباً در محدوده ۲۴ هزار تن در ماه تثبیت شده است. این تفاوت نشان می‌دهد زمان‌بندی تحویل محصول و تغییر موجودی می‌تواند بر مقدار فروش ماهانه اثر قابل‌توجهی داشته باشد؛ بنابراین برای ارزیابی عملکرد فروش، دوره‌های چندماهه معیار مناسب‌تری از یک ماه منفرد هستند.

در تیر ۱۴۰۵ نیز شرکت حدود ۲۷.۷ هزار تن کنسانتره فروخته که نسبت به تیر سال گذشته حدود ۲۲.۱ درصد بیشتر است. با احتساب تیرماه، فروش چهارماهه نخست ۱۴۰۵ به حدود ۸۶.۲ هزار تن رسیده و نسبت به دوره مشابه سال قبل حدود ۳۶.۱ درصد رشد کرده است.

نکته مثبت در کیفیت این رشد، همراهی فروش با افزایش تولید است. کپرور در چهارماهه نخست ۱۴۰۵ حدود ۸۷.۶ هزار تن تولید و ۸۶.۲ هزار تن فروش داشته است؛ یعنی مقدار فروش معادل حدود ۹۸.۳ درصد تولید بوده است. این نسبت در دوره مشابه سال قبل حدود ۸۸.۲ درصد بود. بنابراین رشد فروش اخیر عمدتاً در کنار افزایش تولید اتفاق افتاده و نمی‌توان آن را صرفاً ناشی از تخلیه موجودی محصولات دانست.

بررسی روند سالانه نیز نشان می‌دهد فروش کپرور از حدود ۲۶۹.۷ هزار تن در سال ۱۴۰۲ به حدود ۲۶۴.۲ هزار تن در ۱۴۰۳ و سپس به حدود ۲۲۶.۷ هزار تن در سال ۱۴۰۴ کاهش یافته است. در نتیجه عملکرد چهارماهه ۱۴۰۵ فعلاً نشانه‌ای از جبران بخشی از افت فروش سال گذشته محسوب می‌شود.

متوسط نرخ فروش کنسانتره زغال‌سنگ کپرور در فصل اول ۱۴۰۵ به حدود ۱۸.۲۵ میلیون تومان به ازای هر تن رسیده است. این نرخ نسبت به فصل مشابه سال قبل حدود ۸۸.۳ درصد و نسبت به زمستان ۱۴۰۴ حدود ۳۶.۲ درصد افزایش داشته است. بررسی روند فصلی نشان می‌دهد شتاب رشد نرخ فروش از نیمه دوم سال ۱۴۰۴ افزایش یافته و در بهار ۱۴۰۵ به سطح بالاتری رسیده است.

روند ماهانه نیز نشان می‌دهد بخش اصلی افزایش نرخ از اردیبهشت ۱۴۰۵ اتفاق افتاده است. نرخ فروش هر تن کنسانتره در فروردین حدود ۱۵.۶ میلیون تومان بود و در اردیبهشت و خرداد به‌ترتیب به حدود ۱۸.۵ و ۱۹.۲ میلیون تومان رسید. در تیرماه نرخ فروش به حدود ۱۸.۸ میلیون تومان کاهش یافت که حدود ۲.۴ درصد کمتر از خرداد بود، اما همچنان نسبت به تیر سال گذشته حدود ۹۱.۷ درصد افزایش نشان می‌دهد.

با توجه به شرایط تورمی اقتصاد ایران، رشد اسمی نرخ فروش به‌تنهایی معیار مناسبی برای ارزیابی قدرت قیمت‌گذاری شرکت نیست. تورم نقطه‌به‌نقطه تیر ۱۴۰۵ حدود ۸۷.۹ درصد بوده است؛ بنابراین رشد ۹۱.۷ درصدی نرخ فروش کنسانتره تنها اندکی بیشتر از تورم عمومی بوده و پس از تعدیل با تورم، رشد واقعی نرخ فروش حدود ۲ درصد برآورد می‌شود.

در مقایسه با نرخ ارز نیز تصویر متفاوتی مشاهده می‌شود. نرخ دلار آزاد در مقایسه پایان تیر ۱۴۰۵ با پایان تیر ۱۴۰۴ حدود ۱۱۶ درصد افزایش یافته که بیشتر از رشد نرخ فروش کنسانتره است. بنابراین نرخ محصول کپرور اگرچه توانسته تقریباً همگام با تورم عمومی افزایش پیدا کند، اما از رشد نرخ ارز بازار آزاد عقب مانده است. از آنجا که فروش کپرور کاملاً داخلی است، این مقایسه صرفاً برای سنجش تغییر ارزش نسبی نرخ محصول انجام می‌شود و نباید آن را معادل نرخ دلاری فروش شرکت در نظر گرفت.

در مجموع، افزایش نرخ فروش کپرور در یک سال اخیر از نظر اسمی قابل‌توجه بوده، اما پس از تعدیل با تورم، قدرت قیمت‌گذاری واقعی شرکت تنها اندکی مثبت ارزیابی می‌شود. همچنین توقف روند افزایشی نرخ در تیرماه و عقب‌ماندگی آن از رشد نرخ ارز نشان می‌دهد افزایش اسمی قیمت محصول را نباید به‌تنهایی به‌عنوان یک نقطه قوت بزرگ در نظر گرفت.

کپرور در فصل اول ۱۴۰۵ حدود ۱.۰۷ همت درآمد عملیاتی شناسایی کرده است که نسبت به بهار سال گذشته حدود ۱۷۱.۱ درصد و نسبت به زمستان ۱۴۰۴ حدود ۷۵.۳ درصد افزایش داشته است. رشد فروش در این دوره حاصل افزایش همزمان مقدار و نرخ فروش بوده، اما سهم افزایش نرخ بیشتر بوده است؛ مقدار فروش حدود ۴۳.۹ درصد و متوسط نرخ فروش حدود ۸۸.۳ درصد نسبت به بهار سال قبل افزایش یافته‌اند.

برآورد اثر عوامل نشان می‌دهد از حدود ۶۷۴ میلیارد تومان افزایش درآمد بهار نسبت به سال گذشته، نزدیک به ۱۷۳ میلیارد تومان ناشی از رشد مقدار فروش و حدود ۵۰۱ میلیارد تومان مربوط به افزایش نرخ بوده است. بنابراین حدود ۷۴ درصد رشد درآمد فصل از افزایش نرخ و ۲۶ درصد آن از رشد مقدار فروش حاصل شده است. این ترکیب نشان می‌دهد بخش بزرگی از رشد درآمد ماهیت قیمتی و اسمی داشته، هرچند افزایش مقدار فروش نیز نقش قابل‌توجهی در بهبود عملکرد شرکت ایفا کرده است.

با اضافه شدن عملکرد تیرماه، فروش چهارماهه نخست ۱۴۰۵ به حدود ۱.۵۹ همت رسیده که نسبت به حدود ۶۱۶ میلیارد تومان دوره مشابه سال قبل، نزدیک به ۱۵۷.۷ درصد رشد نشان می‌دهد. در همین دوره مقدار فروش حدود ۳۶.۱ درصد و متوسط نرخ فروش حدود ۸۹.۴ درصد افزایش یافته است. در نتیجه رشد درآمد چهارماهه نیز عمدتاً تحت تأثیر افزایش نرخ بوده، اما افزایش مقدار فروش باعث شده رشد مبلغ فروش بسیار بیشتر از رشد قیمت محصول باشد.

ساختار هزینه تولید

هزینه تولید کپرور در فصل اول ۱۴۰۵ به حدود ۹۶۶.۶ میلیارد تومان رسیده که نسبت به بهار سال گذشته حدود ۹۸ درصد افزایش داشته است. این رشد در حالی اتفاق افتاده که مقدار تولید شرکت تنها حدود ۲۴.۸ درصد افزایش یافته و در نتیجه هزینه تولید هر تن کنسانتره از حدود ۹.۶ میلیون تومان در بهار ۱۴۰۴ به ۱۵.۲ میلیون تومان در بهار ۱۴۰۵ رسیده است؛ معادل رشد حدود ۵۸.۶ درصدی.

ساختار هزینه کپرور به‌شدت به مواد اولیه وابسته است. در بهار ۱۴۰۵ حدود ۹۰۶ میلیارد تومان از هزینه تولید شرکت مربوط به مواد مستقیم بوده که نزدیک به ۹۴ درصد کل هزینه تولید را تشکیل می‌دهد. سهم دستمزد مستقیم کمتر از یک درصد و سهم سربار نیز حدود ۵.۵ درصد بوده است. بنابراین مهم‌ترین عامل تعیین‌کننده بهای تولید کپرور، تغییرات مقدار و به‌ویژه نرخ زغال‌سنگ خام است.

مواد اولیه و نرخ زغال‌سنگ خام

کپرور در بهار ۱۴۰۵ برای تولید حدود ۶۳.۶ هزار تن کنسانتره، نزدیک به ۱۵۵ هزار تن زغال‌سنگ خام مصرف کرده است. مقدار مصرف زغال خام نسبت به سال قبل حدود ۱۸ درصد رشد کرده، در حالی که تولید تقریباً ۲۵ درصد افزایش یافته است. در نتیجه مصرف زغال خام به ازای هر تن کنسانتره از حدود ۲.۵۸ تن به ۲.۴۴ تن کاهش یافته که نشان‌دهنده بهبود نسبی ضریب مصرف است؛ هرچند بدون اطلاعات دقیق درباره کیفیت خوراک نمی‌توان تمام این تغییر را به افزایش بهره‌وری نسبت داد.

عامل اصلی افزایش هزینه مواد اولیه، رشد نرخ زغال خام بوده است. متوسط نرخ مصرف زغال‌سنگ خام در بهار ۱۴۰۵ به حدود ۵.۸۵ میلیون تومان به ازای هر تن رسیده که نسبت به سال قبل حدود ۶۸.۷ درصد افزایش یافته است. همچنین متوسط نرخ خرید زغال خام در این فصل حدود ۶.۴۲ میلیون تومان بوده که رشد سالانه آن به حدود ۸۰ درصد می‌رسد.

بررسی روند ماهانه نشان می‌دهد فشار هزینه در پایان فصل نیز متوقف نشده است. نرخ خرید هر تن زغال خام از حدود ۵.۶ میلیون تومان در فروردین به ۶.۷ میلیون تومان در خرداد و سپس به حدود ۷.۱ میلیون تومان در تیر ۱۴۰۵ رسیده است. نرخ خرید تیرماه نسبت به تیر سال گذشته حدود ۹۶.۵ درصد رشد کرده؛ در حالی که نرخ فروش کنسانتره در همین مقایسه حدود ۹۱.۷ درصد افزایش داشته است. بنابراین در آخرین ماه مورد بررسی، نرخ خوراک حتی کمی سریع‌تر از نرخ فروش محصول افزایش یافته است.

کپرور در فصل اول ۱۴۰۵ حدود ۲۶۱ میلیارد تومان سود ناخالص شناسایی کرده است؛ رقمی که نسبت به حدود ۲۱.۷ میلیارد تومان در بهار سال گذشته بیش از ۱۲ برابر شده است. حاشیه سود ناخالص شرکت نیز از ۵.۵ درصد در بهار ۱۴۰۴ و ۱۰.۴ درصد در زمستان ۱۴۰۴ به ۲۴.۵ درصد در بهار ۱۴۰۵ رسیده و بالاترین سطح پنج فصل اخیر را ثبت کرده است.

عامل اصلی این جهش، رشد سریع‌تر درآمد نسبت به بهای تمام‌شده بوده است. درآمد عملیاتی شرکت در بهار ۱۴۰۵ حدود ۱۷۱ درصد رشد سالانه داشته، در حالی که بهای تمام‌شده فروش حدود ۱۱۷ درصد افزایش یافته است. در نتیجه فاصله میان نرخ فروش محصول و بهای تمام‌شده گزارش‌شده به شکل محسوسی بیشتر شده و سود ناخالص شرکت افزایش یافته است.

با این حال، حاشیه سود ۲۴.۵ درصدی گزارش‌شده را نمی‌توان به‌طور کامل نشان‌دهنده سودآوری پایدار تولید جاری دانست. کپرور در ابتدای فصل حدود ۲۵ هزار تن موجودی محصول با بهای واحد نزدیک به ۹.۳ میلیون تومان به ازای هر تن در اختیار داشته، در حالی که هزینه تولید هر تن کنسانتره در بهار ۱۴۰۵ به حدود ۱۵.۲ میلیون تومان رسیده است. بنابراین بخشی از فروش فصل از موجودی ارزان‌تری انجام شده که در دوره‌های قبل تولید شده بود و این موضوع بهای تمام‌شده فروش را نسبت به هزینه تولید جاری پایین‌تر نگه داشته است.

برای بررسی دقیق‌تر اقتصاد جاری شرکت می‌توان متوسط نرخ فروش فصل، یعنی حدود ۱۸.۲۵ میلیون تومان به ازای هر تن، را با هزینه تولید جاری حدود ۱۵.۲ میلیون تومان مقایسه کرد. بر این مبنا، حاشیه تقریبی تولید جاری حدود ۱۶.۷ درصد برآورد می‌شود که اگرچه از زمستان ۱۴۰۴ بهتر است، اما به‌طور محسوسی پایین‌تر از حاشیه سود ناخالص گزارش‌شده ۲۴.۵ درصدی قرار دارد.

بر این اساس، می‌توان گفت سودآوری واقعی عملیات کپرور در بهار ۱۴۰۵ بهبود یافته، اما جهش حاشیه سود گزارش‌شده تا حدی تحت تأثیر موجودی ارزان ابتدای دوره بوده است. بنابراین برای ارزیابی سودآوری دوره‌های آینده، تعمیم مستقیم حاشیه ۲۴.۵ درصدی بهار می‌تواند خوش‌بینانه باشد؛ به‌ویژه با توجه به اینکه نرخ خرید زغال‌سنگ خام در ماه‌های اخیر همچنان روند افزایشی داشته است.

هزینه‌های فروش، اداری و عمومی کپرور در بهار ۱۴۰۵ حدود ۹.۵ میلیارد تومان بوده که نسبت به ۶.۲ میلیارد تومان در بهار ۱۴۰۴ حدود ۵۳.۷ درصد رشد داشته است. با این حال، به دلیل رشد بسیار سریع‌تر درآمد شرکت، نسبت این هزینه‌ها به فروش از حدود ۱.۶ درصد در بهار سال قبل به فقط ۰.۹ درصد در بهار ۱۴۰۵ کاهش یافته است.

مهم‌ترین جزء این هزینه‌ها، حقوق و دستمزد با حدود ۶ میلیارد تومان و سهمی نزدیک به ۶۳ درصد از کل هزینه‌های اداری و فروش است. هزینه حقوق نسبت به سال قبل حدود ۴۴.۷ درصد افزایش یافته است. همچنین حدود ۲.۳ میلیارد تومان تحت عنوان «سایر موارد» ثبت شده که جزئیات بیشتری از آن در فایل فعلی افشا نشده و نمی‌توان ترکیب آن را دقیق‌تر مشخص کرد.

در بهار ۱۴۰۵، کپرور حدود ۲۲.۷ میلیارد تومان سایر درآمد عملیاتی (فروش آهن آلات) و تقریباً ۲۲.۶ میلیارد تومان سایر هزینه عملیاتی (خرید آهن آلات) شناسایی کرده است. این دو قلم تقریباً یکدیگر را خنثی کرده‌اند و اثر خالص آنها بر سود عملیاتی شرکت تنها حدود ۵۴ میلیون تومان بوده است.

بنابراین سایر درآمدها و هزینه‌های عملیاتی در بهار ۱۴۰۵ اثر بااهمیتی بر سودآوری کپرور نداشته‌اند و سود عملیاتی شرکت تقریباً به‌طور کامل از فعالیت اصلی آن حاصل شده است.

سود عملیاتی کپرور در بهار ۱۴۰۵ به حدود ۲۵۱.۶ میلیارد تومان رسیده و حاشیه سود عملیاتی شرکت به ۲۳.۶ درصد افزایش یافته است. این رقم نسبت به فصل‌های اخیر رشد محسوسی داشته و بالاترین حاشیه عملیاتی پنج فصل گذشته را نشان می‌دهد.

ساختار سود عملیاتی شرکت نیز نسبتاً شفاف است؛ زیرا هزینه‌های فروش، اداری و عمومی تنها حدود ۹.۵ میلیارد تومان بوده و اثر خالص سایر درآمدها و هزینه‌های عملیاتی نیز تقریباً صفر بوده است. بنابراین بخش عمده سود عملیاتی کپرور مستقیماً از فعالیت اصلی تولید و فروش کنسانتره حاصل شده است.

در مجموع، سود عملیاتی کپرور در بهار ۱۴۰۵ به‌طور محسوسی بهبود یافته و کیفیت آن نیز از این جهت مناسب است که سایر اقلام عملیاتی نقش قابل‌توجهی در ایجاد سود نداشته‌اند. با این حال، همان‌طور که در بخش سود ناخالص بررسی شد، بخشی از حاشیه سود گزارش‌شده همچنان تحت تأثیر موجودی ارزان‌تر ابتدای دوره قرار دارد و برای ارزیابی پایداری سود باید این موضوع در نظر گرفته شود.

هزینه مالی کپرور در بهار ۱۴۰۵ حدود ۵.۱ میلیارد تومان بوده است. با وجود افزایش نسبت به فصل‌های قبل، این رقم در مقایسه با سود عملیاتی حدود ۲۵۱.۶ میلیارد تومانی شرکت همچنان ناچیز است و تنها حدود ۲ درصد سود عملیاتی را تشکیل می‌دهد.

تسهیلات مالی کپرور نیز در پایان خرداد ۱۴۰۵ به حدود ۴۸.۸ میلیارد تومان رسیده که نسبت به پایان سال ۱۴۰۴ نزدیک به ۴۸ درصد کاهش یافته است. شرکت بدهی مالی بلندمدت قابل‌توجهی نیز ندارد.

نکته: پوشش هزینه مالی نشان می‌دهد سود عملیاتی شرکت چند برابر هزینه مالی آن است. در کپرور این نسبت حدود ۴۹ برابر است؛ یعنی سود عملیاتی شرکت فاصله بسیار زیادی با هزینه بهره دارد و در شرایط فعلی توان پرداخت هزینه‌های مالی بسیار مناسب است.

خالص سایر درآمدها و هزینه‌های غیرعملیاتی کپرور در بهار ۱۴۰۵ حدود ۴.۵ میلیارد تومان درآمد بوده است که در مقایسه با سود عملیاتی حدود ۲۵۱.۶ میلیارد تومانی شرکت، رقم بااهمیتی محسوب نمی‌شود.

در فصل‌های اخیر نیز این بخش معمولاً کمتر از ۵ میلیارد تومان بوده، با این استثنا که در زمستان ۱۴۰۴ حدود ۳۱.۴ میلیارد تومان درآمد غیرعملیاتی شناسایی شده است. از آنجا که جزئیات این درآمد در اطلاعات فعلی مشخص نیست، نمی‌توان درباره تکرارشونده بودن آن نتیجه‌گیری کرد و بهتر است در پیش‌بینی سود به‌صورت مستقیم به دوره‌های آینده تعمیم داده نشود.

کپرور در بهار ۱۴۰۵ حدود ۲۵۱ میلیارد تومان سود قبل از مالیات شناسایی کرده و هزینه مالیات دوره حدود ۵۸.۶ میلیارد تومان بوده است. بر این اساس، نرخ مؤثر مالیات شرکت در این فصل به حدود ۲۳.۳ درصد رسیده است.

این نرخ با روند معمول شرکت در فصل‌های اخیر همخوانی دارد؛ نرخ مؤثر مالیات در تابستان و پاییز ۱۴۰۴ نیز در محدوده ۲۳ تا ۲۴ درصد قرار داشته است. در مقابل، نرخ حدود ۱۴ درصدی زمستان ۱۴۰۴ پایین‌تر از سطح معمول بوده و بدون بررسی علت آن، مبنای مناسبی برای برآورد مالیات دوره‌های آینده محسوب نمی‌شود.

همچنین در بهار ۱۴۰۵ مالیات مربوط به سنوات گذشته ثبت نشده و هزینه مالیاتی دوره به مالیات همان سال مربوط بوده است.

کپرور در فصل اول ۱۴۰۵ حدود ۱۹۲.۴ میلیارد تومان سود خالص شناسایی کرده است. این رقم نسبت به حدود ۱۵.۵ میلیارد تومان در بهار ۱۴۰۴ بیش از ۱۲ برابر شده و نسبت به زمستان ۱۴۰۴ نیز حدود ۱۷۲ درصد افزایش داشته است. حاشیه سود خالص شرکت نیز به ۱۸ درصد رسیده که بالاترین سطح پنج فصل اخیر است.

ترکیب سود خالص نیز از کیفیت مناسبی برخوردار است. سود عملیاتی شرکت حدود ۲۵۱.۶ میلیارد تومان بوده، هزینه مالی تنها ۵.۱ میلیارد تومان و خالص درآمدهای غیرعملیاتی نیز حدود ۴.۵ میلیارد تومان ثبت شده است. همچنین نرخ مؤثر مالیات حدود ۲۳.۳ درصد بوده و نکته غیرعادی خاصی در آن مشاهده نمی‌شود. بنابراین بخش اصلی سود خالص کپرور در این فصل از فعالیت اصلی شرکت حاصل شده و درآمدهای غیرعملیاتی یا مالیات پایین نقش مهمی در جهش سود نداشته‌اند.

سود هر سهم شرکت نیز در بهار ۱۴۰۵ به ۱,۱۲۵ ریال رسیده است. برای مقایسه، EPS کل سال ۱۴۰۴ حدود ۱,۵۶۲ ریال بود؛ به این ترتیب کپرور تنها در فصل اول ۱۴۰۵ حدود ۷۲ درصد سود خالص کل سال گذشته را محقق کرده است.

با این حال، همان نکته‌ای که در بررسی سود ناخالص مطرح شد در این بخش نیز اهمیت دارد. بهای تمام‌شده فروش در بهار ۱۴۰۵ از موجودی ارزان‌تر ابتدای دوره منتفع شده است و در نتیجه بخشی از سود خالص گزارش‌شده را نمی‌توان مستقیماً به سطح پایدار سودآوری جاری نسبت داد. اگر صرفاً برای سنجش اثر این موضوع، هزینه تولید جاری فصل را مبنا قرار دهیم، سود خالص تقریبی می‌تواند به حدود ۱۲۹ میلیارد تومان و EPS به محدوده ۷۵۰ ریال کاهش یابد. این محاسبه یک برآورد تحلیلی است و صورت مالی تعدیل‌شده رسمی محسوب نمی‌شود.

کپرور در بهار ۱۴۰۵ حدود ۱۹۲.۴ میلیارد تومان سود خالص شناسایی کرده، اما جریان نقد عملیاتی شرکت در همین دوره حدود ۵۴.۸ میلیارد تومان منفی بوده است. در نتیجه، برخلاف رشد قابل‌توجه سود حسابداری، عملیات شرکت در این فصل به ورود نقد منجر نشده و نسبت جریان نقد عملیاتی به سود خالص به حدود منفی ۲۸.۵ درصد رسیده است.

مهم‌ترین عامل این فاصله، افزایش شدید دریافتنی‌های تجاری و سایر دریافتنی‌ها بوده است. این سرفصل از حدود ۶۷۶ میلیارد تومان در پایان ۱۴۰۴ به حدود ۱.۱۲ همت در پایان خرداد ۱۴۰۵ رسیده و نزدیک به ۴۴۹ میلیارد تومان افزایش یافته است. بنابراین بخش قابل‌توجهی از درآمد و سود شناسایی‌شده شرکت هنوز به وجه نقد تبدیل نشده است.

در مقابل، کاهش موجودی مواد و کالا و افزایش بدهی به تأمین‌کنندگان بخشی از فشار سرمایه در گردش را جبران کرده‌اند. موجودی مواد و کالا حدود ۱۳۸ میلیارد تومان کاهش یافته و پرداختنی‌های تجاری و سایر پرداختنی‌ها حدود ۱۲۷ میلیارد تومان افزایش داشته‌اند؛ اما این عوامل برای جبران رشد مطالبات کافی نبوده‌اند.

روند بلندمدت‌تر نیز نشان می‌دهد تبدیل سود به نقد در ماه‌های اخیر ضعیف بوده است. نسبت جریان نقد عملیاتی به سود خالص در کل سال ۱۴۰۴ حدود ۶۷ درصد بود، اما در ۱۲ماهه منتهی به خرداد ۱۴۰۵ این نسبت به حدود ۱۰ درصد کاهش یافته است.

در مجموع، مهم‌ترین ضعف کیفیت سود کپرور در بهار ۱۴۰۵، تبدیل ضعیف سود به جریان نقد است. سود شرکت از نظر حسابداری رشد قابل‌توجهی داشته، اما بخش بزرگی از این رشد هنوز در قالب مطالبات باقی مانده است. بنابراین وضعیت وصول مطالبات در فصل‌های آینده اهمیت زیادی دارد؛ اگر این مطالبات به نقد تبدیل شوند، ضعف جریان نقد می‌تواند موقتی باشد، اما تداوم رشد مطالبات همراه با جریان نقد عملیاتی ضعیف، کیفیت سود شرکت را با تردید بیشتری مواجه خواهد کرد.

بررسی نسبت‌های مالی کپرور نشان می‌دهد وضعیت شرکت از نظر نقدینگی و بدهی در مجموع مناسب است، اما کیفیت برخی از این نسبت‌ها نیازمند توجه بیشتری است. در پایان خرداد ۱۴۰۵، نسبت جاری 1.77 برابر و نسبت آنی 1.20 برابر بوده که هر دو نسبت به پایان سال ۱۴۰۴ بهبود یافته‌اند. با این حال، بخش بزرگی از دارایی‌های جاری شرکت در قالب مطالبات قرار دارد؛ بنابراین بهبود نسبت آنی تا حد زیادی به قابلیت وصول این مطالبات وابسته است.

در مقابل، نسبت نقد شرکت تنها حدود 0.08 برابر است که نشان می‌دهد موجودی نقد و سرمایه‌گذاری‌های کوتاه‌مدت سهم محدودی در پوشش بدهی‌های جاری دارند. البته با توجه به اینکه بخش عمده بدهی‌های کپرور ماهیت تجاری دارند، پایین بودن این نسبت به‌تنهایی به معنی فشار نقدینگی شدید نیست.

از نظر ساختار سرمایه، نسبت بدهی به دارایی در خرداد ۱۴۰۵ حدود 47.6 درصد و نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام حدود 0.91 برابر بوده است. این نسبت‌ها نسبت به پایان ۱۴۰۴ اندکی بهبود یافته‌اند، هرچند همچنان از سطوح چند سال قبل بالاتر هستند. نکته مثبت این است که بدهی مالی شرکت بسیار محدود است و نسبت بدهی مالی به حقوق صاحبان سهام تنها حدود 4.4 درصد است. بنابراین بخش عمده اهرم مالی کپرور ناشی از بدهی‌های تجاری و نه استقراض بانکی است.

نسبت‌های سودآوری نیز در بهار ۱۴۰۵ بهبود قابل‌توجهی داشته‌اند. حاشیه سود ناخالص به 24.5 درصد، حاشیه سود عملیاتی به 23.6 درصد و حاشیه سود خالص به 18 درصد رسیده و هر سه نسبت در بالاترین سطح پنج فصل اخیر قرار گرفته‌اند.

با این حال، در تفسیر این حاشیه‌ها باید اثر موجودی ارزان‌تر ابتدای دوره را در نظر گرفت. بهای تمام‌شده فروش در بهار هنوز به‌طور کامل منعکس‌کننده هزینه تولید جاری نبوده و برآورد مبتنی بر هزینه تولید جاری، حاشیه‌ای پایین‌تر از حاشیه سود ناخالص گزارش‌شده نشان می‌دهد. بنابراین بخشی از بهبود حاشیه‌های سود ماهیت موقتی داشته و برای ارزیابی پایداری سودآوری باید روند نرخ مواد اولیه و بهای تولید دوره‌های بعد نیز بررسی شود.

یکی از مهم‌ترین نقاط قوت کپرور در ابتدای سال ۱۴۰۵، بهبود همزمان تولید و فروش است. تولید چهارماهه شرکت با رشد حدود ۲۲ درصدی به ۸۷.۶ هزار تن و مقدار فروش با رشد حدود ۳۶ درصدی به ۸۶.۲ هزار تن رسیده است. نسبت فروش به تولید نیز حدود ۹۸ درصد بوده که نشان می‌دهد افزایش تولید با جذب مناسب محصول در بازار همراه شده است. همچنین تثبیت تولید در محدوده ۲۴ هزار تن در ماه طی اردیبهشت تا تیر، نشانه مثبتی از وضعیت عملیاتی اخیر شرکت است.

ساختار مالی کپرور نیز از نظر بدهی بانکی مناسب است. تسهیلات مالی شرکت در پایان خرداد تنها حدود ۴۹ میلیارد تومان بوده و نسبت بدهی مالی به حقوق صاحبان سهام حدود ۴.۴ درصد است. پوشش هزینه مالی نزدیک به ۴۹ برابر نیز نشان می‌دهد هزینه تأمین مالی فشار قابل‌توجهی بر سود شرکت وارد نمی‌کند.

مهم‌ترین ضعف فعلی کپرور، تبدیل ضعیف سود حسابداری به جریان نقد است. در حالی که شرکت در بهار ۱۴۰۵ حدود ۱۹۲ میلیارد تومان سود خالص شناسایی کرده، جریان نقد عملیاتی آن حدود ۵۵ میلیارد تومان منفی بوده است. نسبت CFO به سود خالص نیز به منفی ۲۸.۵ درصد رسیده که نشان می‌دهد سود فصل هنوز پشتوانه نقدی مناسبی پیدا نکرده است.

عامل اصلی این وضعیت، رشد قابل‌توجه مطالبات است. دریافتنی‌های تجاری و سایر دریافتنی‌های شرکت در پایان خرداد به حدود ۱.۱۲ همت رسیده و طی سه ماه نزدیک به ۴۴۹ میلیارد تومان افزایش یافته است. بنابراین بخش بزرگی از دارایی‌های جاری کپرور در مطالبات متمرکز شده و کیفیت نقدینگی شرکت تا حد زیادی به سرعت وصول آنها وابسته است.

مهم‌ترین ریسک بنیادی کپرور در شرایط فعلی، رشد نرخ زغال‌سنگ خام در مقایسه با نرخ فروش کنسانتره است. در تیر ۱۴۰۵ نرخ فروش محصول حدود ۹۱.۷ درصد نسبت به سال قبل افزایش یافته، در حالی که نرخ خرید زغال خام حدود ۹۶.۵ درصد رشد کرده است. با توجه به سهم بسیار بالای مواد اولیه در هزینه تولید، ادامه رشد سریع‌تر نرخ خوراک می‌تواند حاشیه سود شرکت را تحت فشار قرار دهد.

ریسک مهم دیگر، کاهش تدریجی اثر موجودی ارزان ابتدای دوره است. بخشی از بهای تمام‌شده فروش بهار از موجودی محصولی تأمین شده که با هزینه‌ای بسیار پایین‌تر از هزینه تولید جاری ساخته شده بود. با مصرف این موجودی و جایگزینی آن با محصولاتی که با نرخ‌های جدید زغال خام تولید شده‌اند، بهای تمام‌شده می‌تواند افزایش یافته و حاشیه سود گزارش‌شده کاهش پیدا کند.

در مجموع، مهم‌ترین مزیت فعلی کپرور بهبود حجم فعالیت در کنار بدهی بانکی پایین است. در مقابل، کیفیت ضعیف تبدیل سود به نقد و رشد مطالبات مهم‌ترین ضعف‌های فعلی شرکت محسوب می‌شوند. از منظر آینده نیز مهم‌ترین متغیر تعیین‌کننده سودآوری، فاصله میان نرخ فروش کنسانتره و هزینه زغال‌سنگ خام و نحوه انتقال افزایش هزینه خوراک به نرخ فروش محصول خواهد بود.

عملکرد کپرور در ابتدای سال ۱۴۰۵ از نظر تولید، فروش و سودآوری نسبت به سال گذشته بهبود محسوسی داشته است. تولید چهارماهه شرکت حدود ۲۲ درصد و مقدار فروش حدود ۳۶ درصد رشد کرده و فروش چهارماهه نیز با رشد قابل‌توجه به حدود ۱.۵۹ همت رسیده است. بخش مهمی از رشد درآمد ناشی از افزایش نرخ فروش بوده، اما رشد مقدار فروش نیز نقش معناداری در بهبود عملکرد شرکت داشته است.

از نظر سودآوری، بهار ۱۴۰۵ فصل بسیار قوی‌تری برای کپرور بوده است. سود خالص شرکت به حدود ۱۹۲ میلیارد تومان و حاشیه سود خالص به ۱۸ درصد رسیده و سود شرکت نیز عمدتاً از فعالیت اصلی تولید و فروش کنسانتره حاصل شده است. با این حال، بخشی از بهبود حاشیه سود تحت تأثیر موجودی ارزان‌تر ابتدای دوره قرار داشته و حاشیه مبتنی بر هزینه تولید جاری پایین‌تر از حاشیه گزارش‌شده است. بنابراین تعمیم مستقیم سودآوری بهار به دوره‌های بعد می‌تواند خوش‌بینانه باشد.

این پیش بینی بر اساس اطلاعات منتهی به گزارش‌های فصل اول منتهی به پایان خرداد 1405 و گزارش تولید و فروش و نرخ خرید مواد اولیه تیر 1405 تهیه شده است.

این پیش‌بینی مدل مستقل بونیبو بر اساس داده‌های فعلی است و نه برآورد رسمی شرکت.

بر اساس مفروضات مختلف برای مقدار تولید و فروش، ضریب مصرف زغال‌سنگ خام و روند نرخ فروش کنسانتره و نرخ خرید مواد اولیه، سه سناریو برای عملکرد سال ۱۴۰۵ کپرور در نظر گرفته شده است.

در سناریوی پایه، با فرض حرکت تقریباً همگام نرخ فروش کنسانتره و نرخ زغال‌سنگ خام، تولید حدود ۲۶۳ هزار تن و حفظ ضریب مصرف در محدوده ۲.۳۰، سود خالص کپرور برای سال ۱۴۰۵ حدود ۶۴۲ میلیارد تومان و EPS حدود ۳,۷۵۵ ریال برآورد می‌شود.