معرفی و تحلیلسایناصنایع بهداشتی ساینا

بدهی‌های ساینا در پایان خرداد ۱۴۰۵ به ۱.۱۱ همت رسیده‌اند. حدود ۹۷ درصد بدهی‌ها جاری‌اند و بخش عمده رشد آن‌ها نیز از افزایش پرداختنی‌های تجاری ناشی شده است، نه افزایش تسهیلات بانکی.

با وجود افزایش سرمایه در گردش، بخش زیادی از منابع شرکت در دریافتنی‌ها، موجودی کالا و پیش‌پرداخت‌ها قفل شده است. به همین دلیل، رشد سرمایه در گردش الزاماً به معنی بهبود نقدینگی در دسترس نیست.

در شش‌ماهه نخست سال مالی ۱۴۰۵، ساینا حدود ۳۲۷ میلیارد تومان سود خالص ساخته، اما جریان نقد عملیاتی تجمیعی آن تنها حدود ۱۷ میلیارد تومان بوده است.

نسبت جاری ساینا بهبود یافته، اما کاهش نسبت آنی و نسبت نقد نشان می‌دهد کیفیت دارایی‌های جاری پایین‌تر آمده است. در مقابل، سطح تسهیلات بانکی و پوشش مناسب هزینه مالی نشان می‌دهد شرکت فعلاً با فشار جدی ناشی از بدهی مالی مواجه نیست.

ترازنامه ساینا از نظر حقوق مالکانه، سرمایه در گردش و کنترل بدهی بانکی وضعیت مناسبی دارد؛ اما نقدینگی شرکت تحت تأثیر رشد مطالبات، موجودی کالا و پیش‌پرداخت‌ها قرار گرفته است. بنابراین، وصول مطالبات، مدیریت سرمایه در گردش و تبدیل سود حسابداری به جریان نقد مهم‌ترین موضوعات قابل‌پیگیری در تصویر مالی ساینا هستند.

ساینا انواع محصولات شوینده و پاک‌کننده را تولید می‌کند، اما بخش عمده درآمد آن از محصولات ظرف‌شویی و لباس‌شویی به دست می‌آید. در شش‌ماهه نخست سال مالی ۱۴۰۵، فروش ناخالص شرکت حدود ۱.۶۲ همت بوده است.

خانواده محصولات ظرف‌شویی شامل مایع و ژل ظرف‌شویی داخلی و صادراتی، در مجموع حدود ۱.۰۹ همت فروش ایجاد کرده و نزدیک به ۶۷ درصد درآمد ناخالص شرکت را تشکیل داده است. بنابراین، تغییر مقدار فروش، نرخ و حاشیه سود این گروه بیشترین اثر را بر عملکرد ساینا دارد.

محصولات لباس‌شویی و نرم‌کننده نیز در مجموع حدود ۱۷ درصد فروش را تشکیل داده‌اند. سایر گروه‌های محصول سهم محدودی دارند و هنوز نتوانسته‌اند تمرکز درآمد شرکت بر محصولات ظرف‌شویی را به‌طور معناداری کاهش دهند.

در شش‌ماهه نخست سال مالی ۱۴۰۵، ساینا حدود ۱۵.۵ هزار تن محصول فروخته است. بیش از ۹۰ درصد مقدار فروش شرکت به بازار داخلی اختصاص داشته، اما به دلیل نرخ بالاتر محصولات صادراتی، سهم صادرات از مبلغ فروش بیشتر از سهم آن از مقدار فروش بوده است.

بازار داخلی همچنان محور اصلی درآمد ساینا است و عملکرد شرکت بیش از هر چیز به تقاضای داخلی، قدرت شبکه توزیع و سیاست‌های قیمت‌گذاری محصولات شوینده وابسته است.

در بخش صادرات، ژل ظرف‌شویی حدود ۸۳ درصد درآمد صادراتی را ایجاد کرده است. تمرکز بالای صادرات بر یک محصول باعث می‌شود تغییر سفارش‌های ژل ظرف‌شویی اثر محسوسی بر مقدار و مبلغ صادرات شرکت داشته باشد.

در بازار داخلی، تخفیفات فروش نقش مهمی در فاصله میان فروش ناخالص و خالص ساینا داشته‌اند.

تخفیفات معادل حدود ۹ درصد فروش ناخالص داخلی بوده‌اند. بنابراین، سیاست‌های تخفیفی، برنامه‌های تشویقی و شرایط فروش به شبکه توزیع می‌توانند اثر قابل‌توجهی بر درآمد خالص و حاشیه سود شرکت داشته باشند.

ساینا در بهار ۱۴۰۵ حدود ۷,۲۳۸ تن محصول تولید کرده که نسبت به فصل مشابه سال قبل ۱۵ درصد کاهش یافته است. تولید محصولات داخلی ۱۸ درصد کاهش داشته، اما تولید محصولات صادراتی حدود ۶ درصد افزایش یافته است.

تولید مایع و نرم‌کننده لباس بیش از سه برابر شده و ترکیب تولید ساینا به سمت این گروه تغییر کرده است. تولید مایعات ظرف‌شویی داخلی نیز با کاهش محدود ۲ درصدی تقریباً در سطح فصل مشابه باقی مانده است.

در مقابل، تولید سایر محصولات داخلی ۶۳ درصد کاهش یافته و مهم‌ترین عامل افت مجموع تولید بوده است. بخشی از این تغییر می‌تواند به جابه‌جایی محصولات میان گروه‌های گزارش‌شده مربوط باشد؛ بااین‌حال، حتی پس از یکسان‌سازی طبقه‌بندی، کاهش این گروه قابل‌توجه است.

در بخش صادرات، رشد تولید ژل ظرف‌شویی باعث شده مجموع تولید صادراتی ۶ درصد افزایش یابد. بنابراین، برخلاف بازار داخلی، عملکرد تولید صادراتی ساینا در فصل دوم نسبت به مدت مشابه بهبود یافته است.

ساینا در تیر ۱۴۰۵ حدود ۲,۶۹۶ تن محصول تولید کرد که نسبت به تیر سال گذشته ۶ درصد کاهش داشت. بااین‌حال، تولید محصولات داخلی حدود ۷ درصد افزایش یافته و افت مجموع تولید کاملاً از کاهش محصولات صادراتی ناشی شده است.

ترکیب تولید در تیر با فصل دوم متفاوت بوده است. تولید داخلی پس از افت ۱۸ درصدی در بهار، در تیر نسبت به ماه مشابه افزایش یافت؛ اما تولید صادراتی که در بهار رشد کرده بود، با کاهش شدیدی مواجه شد.

تولید ژل ظرف‌شویی صادراتی از ۱۶۰ تن به ۳۲ تن رسیده و برای سایر محصولات صادراتی نیز تولیدی ثبت نشده است. این افت ممکن است تحت تأثیر زمان‌بندی سفارش‌ها باشد و برای تشخیص پایداری آن باید عملکرد ماه‌های بعد بررسی شود.

در پایان بهار ۱۴۰۵، ساینا حدود ۱,۰۹۱ تن محصول نهایی در انبار داشته است. این مقدار نسبت به پایان زمستان ۲۸ درصد و نسبت به بهار سال گذشته حدود ۴ درصد کاهش یافته است.

کاهش موجودی در بیشتر گروه‌های محصول مشاهده می‌شود. تنها موجودی سایر محصولات افزایش یافته و سهم بیشتری از محصولات انبارشده را به خود اختصاص داده است.

در بهار ۱۴۰۵، مقدار فروش ساینا حدود ۳۵۰ تن بیشتر از تولید بوده و بخشی از فروش از محل موجودی ابتدای فصل تأمین شده است.

در بیشتر محصولات، فروش از تولید بیشتر بوده و موجودی انبار برای پوشش تقاضا مصرف شده است. در مقابل، تولید سایر محصولات ۱۷۰ تن بیشتر از فروش بوده و موجودی این گروه افزایش یافته است. ادامه این روند می‌تواند نشانه کندی فروش این محصولات باشد و باید در فصل‌های بعد بررسی شود.

موجودی پایان بهار ساینا در مجموع معادل حدود ۱۳ روز فروش فصل بوده است. این مقدار نسبت به حدود ۱۷ روز در پایان زمستان کاهش یافته و در مجموع بالا ارزیابی نمی‌شود.

سطح پایین موجودی مایعات ظرف‌شویی و سفیدکننده نشان می‌دهد شرکت با انباشت این محصولات مواجه نیست؛ اما در صورت اختلال تولید، انعطاف محدودی برای پاسخ‌گویی به تقاضا خواهد داشت.

با وجود کاهش مقدار موجودی، بهای تمام‌شده محصولات انبارشده افزایش یافته است.

افزایش ارزش موجودی با وجود کاهش مقدار آن، از رشد بهای تولید و تغییر ترکیب محصولات ناشی شده است. بیشترین افزایش ارزش نیز در گروه سایر محصولات مشاهده می‌شود که مقدار و متوسط بهای موجودی آن هم‌زمان افزایش یافته‌اند.

ارزش محصولات نهایی حدود ۱۰۳ میلیارد تومان است و تنها نزدیک به ۲۸ درصد از کل موجودی مواد و کالای ۳۶۸ میلیارد تومانی ترازنامه را تشکیل می‌دهد. بنابراین، افزایش موجودی ثبت‌شده در ترازنامه عمدتاً به مواد اولیه و اقلام تولید مربوط است و نشانه انباشت گسترده محصولات فروش‌نرفته نیست.

ساینا در بهار ۱۴۰۵ حدود ۷,۶۰۴ تن محصول فروخته که نسبت به فصل مشابه سال قبل ۹ درصد کاهش یافته است. افت فروش در هر دو بازار داخلی و صادراتی مشاهده می‌شود.

فروش مایع و نرم‌کننده لباس بیش از پنج برابر شده و فروش مایعات ظرف‌شویی داخلی نیز ۹ درصد افزایش یافته است. بااین‌حال، افت ۶۰ درصدی سایر محصولات داخلی، رشد گروه‌های اصلی را خنثی کرده است.

در بخش صادرات نیز مقدار فروش ژل ظرف‌شویی و سایر محصولات کاهش یافته و مجموع فروش صادراتی ۱۵ درصد کمتر از فصل مشابه بوده است.

ترکیب فروش ساینا در بهار ۱۴۰۵ به سمت مایعات ظرف‌شویی و محصولات لباس‌شویی تغییر کرده است.

مایعات ظرف‌شویی داخلی به‌تنهایی ۵۸ درصد مقدار فروش فصل را تشکیل داده‌اند. این تمرکز، وابستگی عملکرد عملیاتی ساینا به تقاضای این محصول را افزایش می‌دهد. در مقابل، رشد سهم محصولات لباس‌شویی می‌تواند به متنوع‌ترشدن سبد فروش کمک کند.

در تیر ۱۴۰۵، ساینا حدود ۲,۳۴۰ تن محصول فروخته که نسبت به تیر سال گذشته ۱۷ درصد کاهش یافته است. افت فروش صادراتی مهم‌ترین عامل کاهش مقدار فروش این ماه بوده است.

فروش صادراتی در تیر به تنها ۱۰ تن رسیده و سهم آن از مقدار فروش ماهانه به کمتر از نیم درصد کاهش یافته است. در بازار داخلی نیز افت ۲۱ درصدی فروش مایعات ظرف‌شویی موجب کاهش مجموع فروش شده، هرچند فروش محصولات لباس‌شویی افزایش یافته است.

برخلاف فصل دوم، مقدار تولید تیر حدود ۳۵۶ تن بیشتر از فروش بوده است. در صورت نبود تعدیلات مهم، این اختلاف می‌تواند به افزایش موجودی محصولات در پایان تیر منجر شده باشد.

نرخ فروش محصولات ساینا در تیر ۱۴۰۵ نسبت به ماه مشابه سال قبل افزایش قابل‌توجهی داشته است. نرخ‌ها بر اساس متوسط مبلغ فروش هر تن محاسبه شده‌اند؛ بنابراین تغییر ترکیب محصولات نیز می‌تواند بر نرخ میانگین اثر بگذارد.

بیشترین رشد نرخ مربوط به ژل ظرف‌شویی صادراتی و مایعات ظرف‌شویی داخلی بوده است. بااین‌حال، مقدار فروش ژل ظرف‌شویی در تیر فقط سه تن بوده و نرخ این ماه را نمی‌توان مبنای پایداری برای ادامه سال در نظر گرفت.

تورم نقطه‌به‌نقطه تیر ۱۴۰۵ حدود ۸۸ درصد بوده است. نرخ دلار بازار آزاد نیز از حدود ۸۷.۵ هزار تومان در پایان تیر ۱۴۰۴ به نزدیک ۱۹۱.۷ هزار تومان در پایان تیر ۱۴۰۵ رسیده که معادل رشد تقریبی ۱۱۹ درصدی است.

پس از تعدیل با تورم، میانگین نرخ فروش ساینا حدود ۳۴ درصد رشد واقعی داشته است. پس از تعدیل با رشد دلار آزاد نیز افزایش واقعی نرخ فروش حدود ۱۵ درصد برآورد می‌شود.

این مقایسه نشان می‌دهد رشد نرخ فروش ساینا صرفاً ناشی از تورم یا افزایش نرخ ارز نبوده است؛ هرچند تغییر ترکیب محصولات و کاهش مقدار فروش می‌تواند بخشی از رشد نرخ میانگین را توضیح دهد.

درآمد عملیاتی ساینا در تیر ۱۴۰۵ به حدود ۲۶۶ میلیارد تومان رسیده که نسبت به تیر سال گذشته ۱۱۷ درصد افزایش یافته است.

با وجود کاهش ۱۷ درصدی مقدار فروش، افزایش ۱۵۳ درصدی میانگین نرخ توانسته اثر افت حجم فروش را جبران کند. رشد مبلغ فروش تیر کاملاً به بازار داخلی وابسته بوده و سهم صادرات از فروش ناخالص به کمتر از یک درصد رسیده است.

درآمد ساینا بیشتر از تورم رشد کرده و پس از تعدیل با تورم، حدود ۱۵ درصد رشد واقعی داشته است. بااین‌حال، رشد فروش تقریباً هم‌سطح افزایش دلار آزاد بوده و درآمد تعدیل‌شده با ارز تغییر مهمی نداشته است.

بهای تمام‌شده درآمدهای عملیاتی ساینا در بهار ۱۴۰۵ به حدود ۵۵۲ میلیارد تومان رسیده که نسبت به فصل مشابه ۱۰۰ درصد افزایش یافته است. در همین دوره، درآمد عملیاتی ۱۵۴ درصد رشد کرده و بهبود فاصله میان رشد فروش و هزینه، حاشیه سود ناخالص را افزایش داده است.

حاشیه سود ناخالص نسبت به فصل مشابه و فصل قبل بهبود یافته است. این موضوع نشان می‌دهد افزایش نرخ فروش محصولات بیش از رشد هزینه تولید بوده است.

هزینه تولید ساینا در فصل دوم حدود ۵۷۴ میلیارد تومان بوده است. مواد مستقیم مصرفی با سهمی نزدیک به ۹۰ درصد، مهم‌ترین جزء هزینه تولید شرکت‌اند.

مقدار تولید فصل ۱۵ درصد کاهش یافته، اما هزینه تولید ۹۴ درصد افزایش داشته است. در نتیجه، متوسط هزینه تولید هر تن از ۳۴.۸ میلیون تومان به ۷۹.۳ میلیون تومان رسیده است.

رشد نرخ فروش بیشتر از افزایش هزینه تولید هر تن بوده و این فاصله مثبت، عامل اصلی بهبود حاشیه سود ناخالص ساینا است.

اسید سولفونیک و تگزاپون در مجموع حدود ۶۵ درصد هزینه مواد مستقیم را تشکیل داده‌اند. افزایش هزینه مواد بیشتر از رشد نرخ‌ها ناشی شده و مقدار مصرف اغلب مواد کاهش یافته است.

نرخ مصرف تگزاپون و پلی‌اتیلن حدود ۲.۵ برابر و نرخ اسید سولفونیک بیش از دو برابر شده است. به همین دلیل، بهای مواد مستقیم با وجود کاهش تولید تقریباً دو برابر شده است.

هزینه سربار در بهار ۱۴۰۵ با رشد ۸۵ درصدی به ۳۹ میلیارد تومان رسیده است. بیش از ۷۰ درصد سربار به حقوق و دستمزد اختصاص دارد. هزینه جذب‌نشده در تولید نیز در این فصل ثبت نشده است.

حدود ۲۲ میلیارد تومان از هزینه تولید در موجودی پایان فصل باقی مانده و هنوز وارد بهای تمام‌شده فروش نشده است. اثر این موضوع بر سود ناخالص مثبت بوده، اما در مقایسه با کل بهای تمام‌شده محدود است.

سود ناخالص ساینا در بهار ۱۴۰۵ با رشد ۳۲۶ درصدی نسبت به فصل مشابه به حدود ۳۶۷ میلیارد تومان رسیده است. رشد سریع‌تر فروش نسبت به بهای تمام‌شده، حاشیه سود ناخالص را به حدود ۴۰ درصد افزایش داده است.

رشد نرخ فروش محصولات از افزایش هزینه تولید بیشتر بوده است. به همین دلیل، سود ناخالص بسیار سریع‌تر از درآمد افزایش یافته و حاشیه سود به بالاترین سطح دوره بررسی رسیده است.

حاشیه سود ساینا پس از افت به محدوده ۱۴ تا ۱۶ درصد در نیمه دوم سال مالی ۱۴۰۴، طی دو فصل اخیر به‌شدت بهبود یافته است. فاصله زیاد حاشیه سود فعلی با میانگین تاریخی، بررسی پایداری این سطح را ضروری می‌کند.

ساینا در شش‌ماهه نخست سال مالی ۱۴۰۵ حدود ۵۴۷ میلیارد تومان سود ناخالص ساخته است. این رقم علاوه بر سه‌برابرشدن نسبت به دوره مشابه، حدود ۷۴ درصد بیشتر از سود ناخالص کل سال مالی ۱۴۰۴ است.

مهم‌ترین عامل رشد سود ناخالص، افزایش بیشتر نرخ فروش نسبت به هزینه تولید هر تن بوده است. کاهش مقدار فروش اثر منفی داشته، اما فاصله مثبت میان نرخ فروش و هزینه تولید آن را جبران کرده است.

حدود ۲۲ میلیارد تومان از هزینه تولید نیز در موجودی پایان فصل باقی مانده و هنوز وارد بهای تمام‌شده فروش نشده است. اثر این موضوع بر سود ناخالص مثبت بوده، اما در مقایسه با سود ناخالص ۳۶۷ میلیارد تومانی فصل تعیین‌کننده نیست.

هزینه‌های فروش، اداری و عمومی ساینا در بهار ۱۴۰۵ حدود ۴۰ میلیارد تومان بوده که نسبت به فصل مشابه ۲۶ درصد کاهش یافته است.

کاهش این هزینه‌ها عمدتاً از حذف هزینه‌های مرتبط با افزایش سرمایه و کاهش برخی اقلام غیرتکرارشونده ناشی شده است. در مقابل، هزینه‌های جاری مانند حقوق، حمل‌ونقل و کمیسیون فروش همچنان افزایش یافته‌اند.

با وجود این، رشد سریع درآمد و سود ناخالص باعث شده سهم هزینه‌های اداری و فروش از عملکرد شرکت به‌شدت کاهش یابد. بنابراین، این سرفصل در فصل دوم فشار مهمی بر سود عملیاتی ساینا وارد نکرده است؛ هرچند کاهش فعلی آن را نمی‌توان به‌طور کامل برای دوره‌های بعد تکرارپذیر دانست.

سود عملیاتی ساینا در بهار ۱۴۰۵ با رشد ۹۱۰ درصدی به حدود ۳۲۴ میلیارد تومان رسیده و حاشیه سود عملیاتی نیز از ۸.۹ به ۳۵.۳ درصد افزایش یافته است.

رشد درصدی سود عملیاتی بسیار بیشتر از سود ناخالص بوده است. در بهار ۱۴۰۴، هزینه‌های اداری و فروش حدود ۶۲ درصد سود ناخالص را مصرف می‌کردند؛ اما در بهار ۱۴۰۵، سهم آن‌ها به کمتر از ۱۱ درصد کاهش یافته است.

بنابراین، علاوه بر رشد ۲۸۰ میلیارد تومانی سود ناخالص، کاهش ۱۴ میلیارد تومانی هزینه‌های اداری نیز به افزایش سود عملیاتی کمک کرده است. همچنین پایین‌بودن سود عملیاتی در دوره مبنا باعث شده رشد درصدی آن بسیار بزرگ‌تر از رشد سود ناخالص باشد.

هزینه مالی ساینا در شش‌ماهه نخست سال مالی ۱۴۰۵ حدود ۲۷ میلیارد تومان بوده و تنها ۶ درصد سود عملیاتی شرکت را مصرف کرده است؛ بنابراین در شرایط فعلی فشار بااهمیتی بر سودآوری وارد نمی‌کند.

تمام تسهیلات شرکت کوتاه‌مدت‌اند و ساینا پیش‌بینی کرده مانده آن‌ها تا پایان سال مالی تقریباً دو برابر شود. بااین‌حال، هزینه مالی نیمه دوم تنها حدود ۲۹ میلیارد تومان برآورد شده که احتمالاً به دریافت بخش مهمی از تسهیلات جدید در ماه‌های پایانی دوره مربوط است.

در مجموع، هزینه مالی فعلاً رقم بزرگی در برابر سود عملیاتی نیست؛ اما رشد بدهی کوتاه‌مدت، در صورت تداوم ضعف جریان نقد عملیاتی، می‌تواند هزینه مالی و ریسک نقدینگی دوره‌های بعد را افزایش دهد.

هزینه مالیات ساینا در شش‌ماهه نخست سال مالی ۱۴۰۵ به حدود ۸۸ میلیارد تومان رسیده و نرخ مؤثر مالیات از ۹.۸ درصد در دوره مشابه به ۲۱.۳ درصد افزایش یافته است.

افزایش مالیات علاوه بر رشد سودآوری، از بالاتررفتن نرخ مؤثر نیز ناشی شده است. نرخ مالیات در زمستان ۱۴۰۴ و بهار ۱۴۰۵ به‌ترتیب ۲۰.۷ و ۲۱.۵ درصد بوده و در محدوده نسبتاً باثباتی قرار گرفته است.

مالیات پرداختنی شرکت نیز از ۲۴ میلیارد تومان در پایان سال مالی قبل به ۱۱۲ میلیارد تومان رسیده است. ازآنجاکه بخش عمده این مالیات هنوز پرداخت نشده، احتمال خروج وجه نقد آن در دوره‌های بعد وجود دارد.

با توجه به روند دو فصل اخیر، نرخ مؤثر حدود ۲۱ تا ۲۲ درصد می‌تواند مبنای مناسبی برای پیش‌بینی مالیات نیمه دوم سال مالی ۱۴۰۵ باشد.

سود خالص ساینا در بهار ۱۴۰۵ با رشد ۹۱۸ درصدی نسبت به فصل مشابه به حدود ۲۴۳ میلیارد تومان رسیده است. حاشیه سود خالص نیز از ۶.۶ به ۲۶.۵ درصد افزایش یافته است.

رشد سود خالص عمدتاً از بهبود فعالیت اصلی شرکت ناشی شده است. افزایش سود عملیاتی حدود ۲۹۲ میلیارد تومان اثر مثبت داشته، درحالی‌که رشد هزینه مالی و مالیات مجموعاً حدود ۷۳ میلیارد تومان از این افزایش را جذب کرده‌اند.

حدود ۷۵ درصد سود عملیاتی فصل به سود خالص تبدیل شده است. هزینه مالی سهم محدودی از سود عملیاتی را مصرف کرده و مالیات با نرخ مؤثر ۲۱.۵ درصد، مهم‌ترین کسر پس از سود عملیاتی بوده است.

ساینا در شش‌ماهه نخست سال مالی ۱۴۰۵ حدود ۳۲۷ میلیارد تومان سود خالص و ۱,۵۵۶ ریال سود به ازای هر سهم ساخته است. سود شش‌ماهه شرکت حدود ۲.۷ برابر سود خالص کل سال مالی ۱۴۰۴ است.

در مجموع، جهش سود خالص ساینا از افزایش نرخ فروش، بهبود حاشیه سود ناخالص و کاهش سهم هزینه‌های اداری از درآمد ناشی شده و به درآمدهای غیرتکرارشونده وابسته نیست. تداوم این عملکرد به حفظ فاصله رشد نرخ فروش و مواد اولیه و جلوگیری از افت بیشتر مقدار فروش وابسته خواهد بود.

ساینا در شش‌ماهه نخست سال مالی ۱۴۰۵ حدود ۳۲۷ میلیارد تومان سود خالص ساخته، اما جریان نقد عملیاتی گزارش‌شده آن تنها حدود ۱۷ میلیارد تومان بوده است.

فاصله زیاد سود و جریان نقد در ظاهر نشانه کیفیت نقدی ضعیف سود است؛ اما بخش مهمی از این اختلاف به پیش‌پرداخت خرید سهام شرکت به‌پخش مربوط می‌شود.

حدود ۳۰۰ میلیارد تومان از پیش‌پرداخت‌های ساینا به خرید سهام به‌پخش اختصاص دارد. این پرداخت ماهیت سرمایه‌گذاری دارد، اما تا زمان نهایی‌شدن معامله در پیش‌پرداخت‌ها ثبت شده و به نظر می‌رسد در تغییرات سرمایه در گردش و جریان نقد عملیاتی منعکس شده باشد.

بر این مبنا، کیفیت نقدی سود ساینا بسیار بهتر از نسبت گزارش‌شده ۵ درصدی است. این تعدیل یک برداشت تحلیلی و مبتنی بر انعکاس پیش‌پرداخت خرید سهام در جریان نقد عملیاتی است.

رشد مطالبات، موجودی و پیش‌پرداخت‌ها منابع زیادی مصرف کرده است. در مقابل، افزایش بدهی به تأمین‌کنندگان و مالیات پرداختنی بخش مهمی از این فشار را جبران کرده است. این وضعیت نشان می‌دهد ساینا برای تأمین سرمایه در گردش بیشتر به اعتبار تأمین‌کنندگان متکی شده است.

نسبت‌های سودآوری ساینا در شش‌ماهه نخست سال مالی ۱۴۰۵ بهبود چشمگیری داشته‌اند. در مقابل، پایین‌بودن نسبت آنی و نقد نشان می‌دهد بخش زیادی از منابع شرکت در مطالبات، موجودی و پیش‌پرداخت‌ها قرار گرفته است.

بازده دارایی‌ها و حقوق مالکانه در سطح بالایی قرار گرفته‌اند؛ اما تداوم آن‌ها به حفظ حاشیه سود فصل‌های اخیر وابسته است و نباید بدون بررسی پایداری نرخ فروش به دوره‌های آینده تعمیم داده شوند.

نسبت جاری بیشتر از یک و پوشش هزینه مالی مناسب است؛ بنابراین ساینا فعلاً با فشار جدی ناشی از بدهی بانکی مواجه نیست. بااین‌حال، نسبت آنی و نقد پایین نشان می‌دهد توان پوشش فوری بدهی‌ها به وصول مطالبات و گردش موجودی وابسته است.

سرعت وصول مطالبات بهبود یافته، اما چرخه تبدیل وجه نقد تغییر مهمی نکرده است. همچنین نسبت گزارش‌شده جریان نقد عملیاتی به سود خالص پایین است؛ ولی با کنارگذاشتن پیش‌پرداخت ۳۰۰ میلیارد تومانی خرید سهام به‌پخش، این نسبت به حدود ۹۷ درصد می‌رسد.

مهم‌ترین نقطه قوت ساینا، افزایش نرخ فروش بیشتر از رشد هزینه تولید است. این موضوع حاشیه‌های سود را به بالاترین سطح دوره بررسی رسانده و سود خالص شش‌ماهه را با رشد ۵۴۳ درصدی به ۳۲۷ میلیارد تومان افزایش داده است.

افزایش نرخ‌ها تاکنون افت مقدار فروش را جبران کرده است؛ اما ادامه کاهش حجم عملیات می‌تواند پایداری رشد درآمد و سود شرکت را محدود کند.

عملکرد ساینا در شش‌ماهه نخست سال مالی ۱۴۰۵ از نظر مبلغ فروش و سودآوری بهبود چشمگیری داشته است. درآمد عملیاتی شرکت با رشد ۱۱۰ درصدی به ۱.۴۹ همت و سود خالص با رشد ۵۴۳ درصدی به ۳۲۷ میلیارد تومان رسیده است.

مهم‌ترین عامل بهبود عملکرد شرکت، افزایش نرخ فروش بیشتر از رشد هزینه تولید بوده است. در بهار ۱۴۰۵، متوسط نرخ فروش هر تن ۱۵۹ درصد و هزینه تولید هر تن ۱۲۸ درصد افزایش یافت. این فاصله مثبت، حاشیه سود ناخالص فصل دوم را به حدود ۴۰ درصد رساند و با کاهش سهم هزینه‌های اداری از فروش، به رشد سریع‌تر سود عملیاتی منجر شد.

بااین‌حال، رشد درآمد ساینا کاملاً نرخ‌محور بوده است. مقدار تولید در فصل دوم ۱۵ درصد و مقدار فروش ۹ درصد کاهش یافته است. در تیر نیز فروش ۱۷ درصد کمتر شده و مقدار صادرات با افت ۹۵ درصدی تقریباً متوقف شده است. بنابراین، تداوم رشد سودآوری فقط به افزایش نرخ وابسته نیست و تثبیت مقدار فروش و بازگشت صادرات اهمیت زیادی دارد.

در این پیش‌بینی، عملکرد واقعی شش‌ماهه نخست و تیرماه ۱۴۰۵ در نظر گرفته شده و مقدار فروش مرداد تا آذر از مانده برنامه شش‌ماهه دوم شرکت استخراج شده است. نرخ فروش محصولات بر اساس نرخ واقعی تیرماه و نرخ مواد اولیه بر مبنای آخرین خرید غیرصفر هر قلم برآورد شده‌اند.