فرض کنید شرکتی یک سرمایه‌گذاری سریع‌المعامله جاری را به مبلغ ۱۰۰ میلیارد ریال خریداری می‌کند. برای ساده‌سازی، مخارج معامله را نادیده می‌گیریم.
در پایان دوره اول، ارزش منصفانه سرمایه‌گذاری به ۱۲۵ میلیارد ریال می‌رسد. شرکت آن را نمی‌فروشد، اما ۲۵ میلیارد ریال افزایش ارزش طبق مبنای ارزش منصفانه در سود و زیان دوره اول شناسایی می‌شود.
در دوره دوم، شرکت ۸ میلیارد ریال بازده نقدی از محل نگهداری سرمایه‌گذاری دریافت می‌کند. این مبلغ، در صورت احراز شرایط شناخت مربوط، درآمد حاصل از سرمایه‌گذاری است و ماهیت آن با سود یا زیان فروش متفاوت است.
سپس ارزش منصفانه سرمایه‌گذاری به ۱۲۰ میلیارد ریال کاهش می‌یابد. در نتیجه، نسبت به مبلغ دفتری ۱۲۵ میلیارد ریالی، ۵ میلیارد ریال کاهش ارزش در سود و زیان دوره دوم شناسایی می‌شود.
در همان تاریخ، شرکت سرمایه‌گذاری را به قیمت ۱۲۲ میلیارد ریال می‌فروشد. چون مبلغ دفتری بلافاصله پیش از فروش ۱۲۰ میلیارد ریال است، اثر جدید ناشی از واگذاری ۲ میلیارد ریال سود است؛ نه ۲۲ میلیارد ریال.